Na de bouw van mijn nieuwe weefgetouw en het eerste proeflapje werd het nu tijd voor het eerste grote project. Een mooie lap stof geheel naar eigen ontwerp. Ik had het patroon helemaal zelf gemaakt met de app IWeaveIt en nu werd het tijd om het weefgetouw in te spannen, of zoals dat in het Engels heet: “dressing the loom”. Dit avontuur ging uiteraard niet vanzelf. Verschillende stappen in het proces heb ik twee keer moeten doen om fouten te herstellen. Zo bleek het tussengevoegde pakpapier bij het oprollen van de scheringdraden zich schuin te trekken. Toen alles erop zat ging ik twijfelen aan de gevolgen daarvan: ongelijke spanning op de draden. En dus heb ik alles weer teruggedraaid met grote aandacht voor alle draden die natuurlijk in de war wilden. De hevels die ik bij de bouw had verdeeld over de verschillende schachten bleken te weinig en dus moest ik hevels overbrengen van schachten 5 t/m 8 naar 1 t/m 4. Een bewerkelijk en foutgevoelig klusje. Maar ook dat heb ik weer overwonnen. En tot slot bleken er soms vier draden per opening in het riet te zijn geslopen, terwijl dat er maar twee moesten zijn. Natuurlijk in het midden, dus ook dat moest helemaal opnieuw. Toen alles was ingespannen, bleken de bovenliggende draden bij het openen van de sprong met de schachten wel mooi strak te staan, maar de onderste niet. Lastig, want daar moet het schuitje met het spoeltje overheen glijden. Door goed te kijken naar de verbindingen ontdekte ik dat de koorden aan de pedalen van de schachten die naar beneden moeten bewegen te veel ruimte hadden, dus door die strakker te plaatsen was het euvel verholpen.
Kortom: een lange maar zeer leerzame weg.
Maar toen was er dan toch eindelijk het moment om te gaan weven. En ik moet zeggen, het geeft een enorme kick om dat wat je op een scherm hebt bedacht zomaar als stof te zien ontstaan op het weefgetouw!